غریبه های آشنا

دیگران غریبه و بیگانه نیستند. ما هر روز آنها را در خیابان و در کوچه و بازار می بینیم. احساس می کنیم که دیگران بیگانه اند اما ما در اعماق وجودمان آنها را می شناسیم. آنها عزیز دل خانواده ای اند. یک مادرعزیز، یک پدر مهربان و یا فرزند نوگلی که در نهایت ما با آنها ریشه خونی داریم و البته متناسب با شغلی که داریم در برابر آنها مسئولیم.

ممکن است در ظاهر متوجه نباشیم اما در عمل این طور است که هر کاری را که انجام می دهیم، برای پدر، مادر و یا فرزند خودمان انجام می دهیم.