به جای آنکه تمام وقتتان را به کار کردن و کار کردن و کار کردن بگذارید،
کار کردنتان را در دو بخش (یادگیری و اجرائی) تقسیم کنید. آن وقت خواهید دید که چگونه به نتایج بهتری دست پیدا می کنید.
مثال ساده بازیگری که روزها نمایش اجرا می کند و شبها ساعتی را به بررسی فیلمی که در آن نقش بازی کرده است اختصاص می دهد. صحنه نمایش فاز« اجرایی» است و نباید اشتباهی صورت بگیرد و هنگام بررسی فیلم زمان «یادگیری» است.
به هر حرفه ای که مشغول هستید، اگر زمانی را برای مطالعه، تحقیق و بررسی کارتان انجام دهید می توانید جلوی بسیاری از ضرر و زیانها را بگیرید و در کارتان پیشرفت کنید.
به جای آنکه دائم توقع کار بیشتر از خودتان و یا کارمندانتان داشته باشید، زمانی را برای آموزش تعیین کنید. هرچقدر زمان تحقیق و مطالعه بیشتر شود احتمال خطا و شکست کمتر می شود. 
برچسب:
نویسنده: آرتمیس قنبریپور